هو

مشکل  از آنجایی آغاز شد که من عادت  کردم بشنوم  " کلُ یومٍ عاشورا و کلُ أرضٍ کربلا "!

پذیرفتم  اما...حکایت من هم شد حکایت  " قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا "  (1)

گواه بیخردی من  است حسین بن علی هایی که  هر  رو ز سر می برم  و شمشیر هایی که زیر پرچم عمر سعد ها میزنم.

و چه ماهرانه نمی بینم حقی را که بدان عمل نمی شود و   باطلی را  که برای آن انتهایی نیست.(2)

فریاد رس می خواهند و  مدافع(3)......نمی شنوی؟

حسین بن علی هنوز از " خِذلان ناصر " (4)میگوید......اجابت نمی کنی آیا؟

بابی  انت و امی  و نفسی  بابن رسول الله !نمی دانم چرا بعد از  گذشت این همه سال  حس می کنم هنوز هم تنهایی!

 اگر در سال 61 هجری  قمری بودی...؟؟

میگویی:بدون شک در رکاب حسین بن علی می جنگیدم!جان و مالم فدای  یک نگاه امامم!

 اما اکنون که در سال3١ 14 هجری  قمری هستی ...آیا در سپاه امام زنده ات ،" طالب بدم المقتول بکربلا " میجنگی؟؟

راستش ...فکر نکنم!

یابن رسول الله!عناد و خصومت حر  ندارم!!هرچه هست همه  عشق و ارادت است و روسیاهی..

فََهَل تَری لی مِن توَبةٍ؟!(5) 

=====================================================

(1)حجرات -14-بگو ایمان نیاوردید ، بگویید اسلام آوردیم.(ایمان در  قلب های شما وارد نشده)

(2)لهوف انتشارات نبوغ 86  صفحه 108-الا تَرون الی الحقِّ لا یُعمَلُ به  و اِلی الباطلِ لا یُتَناهی عَنه؟! آیا  نمبینید که کسی به حق عمل نمیکند؟ و برای باطل انتهایی نیست؟

(3)لهوف انتشارات نبوغ 86  صفحه138- اَما مِن مُغیثٍ یُغیثُنا لوَجهِ الله ؟آیا فریاد رسی هست که برای رضای  خدا به فریاد ما برسد؟

(4)لهوف انتشارات نبوغ 86  صفحه134-الا و اِنّی زاخِفٌ بهذه الاُسرةِ مَع َقلة العددِ و خِِذلان النّاصِرِ-بدانید که من با این خانواده ام با این که تداد کمی هستند و یاوری ندارم می جنگم.

(5) لهوف انتشارات نبوغ 86  صفحه140- از زبان حر:آیا توبه ی من پذیرفته است؟